امروز استاد رو دیدم و بعد از ۵ ماه حضوری صحبت کردیم و با وجود اینکه داستان اردیبهشت تو این صفحه تکمیل نشده ولی بگم یکی از بی نتیجه ترین بحث هامون بود، بی نتیجه به معنای واقعی، فقط لبخند میزد و میخندید و حرفایی میزد که برام معنایی نداشتن، منم حرص میخوردم و دنبال جواب بودم، اگر چاره داشتم و امکانش بود انقدر میزدمش که مثل "الیزابت" توی The Substance توسط "سو" لِه بشه.